Dag muis

Als je niet weet wat te schrijven, als woorden toch wel tekort schieten om te beschrijven wie iemand was. Aan de ene kant was jij die mooie heldere bloem. Klein en fragiel maar je aandacht werd er direct naartoe getrokken, door je pracht en praal door hoe vol je was met kleur. Aan de andere... Continue Reading →

Positief gemeente verhaal

Gelukkig kan het niet allemaal negatief zijn. Gisteren kreeg ik dan toch het mailtje dat de gemeente D mijn WMO aanvraag in behandeling gaat nemen. Eerder was er vooral heel veel discussie over en weer en waren de 2 gemeentes al ruim 1 week ruzie aan het maken. Ik woon in gemeente A maar zowel... Continue Reading →

Weer die opname

Weer die opname, ja, weer die opname. En hoe bevalt die opname dan? Terwijl ik dit schrijf lig ik in bed terwijl de halve afdeling in slaap is en de andere helft onzin uit kraamt. Mijn bed heb ik dit weekend genoeg gezien, lees ik ben er op een half uur na niet uit geweest.... Continue Reading →

Het kan niet altijd goed gaan

Het kan niet altijd goed gaan, herstel kent soms diepe dalen. Hoe hard ik ook heb gevochten, de laatste maanden bleef ik afglijden en ik kon er niks tegen beginnen. Al mijn houvast. Alles wat me normaal de dag door hielp of me iets beter liet voelen, het leek het het alleen maar slechter te... Continue Reading →

Help

Help, Een laatste kreet, Een schreeuw. Een roep om hulp. Nog 1 hap lucht, nog 1 maal proberen. Ik schreeuw, en hoor mijn echo verstommen. Ik schreeuw, Alles wat ik nog in me zat. Niemand die me hoort, Niemand die me wil horen. Daar sta ik dan, Alleen. Veroordeelt tot mezelf, Want helpen doen ze... Continue Reading →

Gummen en fouten

Als je gumt vermoord je het papier En vanaf het moment dat opa dat zei was gummen verboden. Niet dat opa het bleef herhalen. Nee, hij heeft het 1x gezegd. Maar elke keer als ik op school iemand hard bezig zag met een gum dacht ik er weer aan. En opa was kunstenaar, opa was... Continue Reading →

When nothing goes right

When nothing goes right, go left! Echter is dat best lastig als je het verschil tussen links en rechts niet weet. "Dat komt door je dyslexie," werd me ooit verteld. "Dat komt omdat ik het niet kan," dacht ik dan. En tjah, als niks goed gaat de andere kant op gaan, het lijkt zo makkelijk.... Continue Reading →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑