Zand

Als zand in mijn ogen.Het prikt,het brand,tranen blijven stromenZand in mijn ogen,tranen op mijn wang.Ik zou willen dat het stopt,de pijn maakt me bang.Tranen na traanvoel ik de leegte komen.Emoties gaan,tot er niks meer over is.Een grote leegte,een diep zwart gat.Niks wat over blijftbehalve pijn van wie ik ooit was.Een traan,een gedachte,een herinnering aan ooit.Wat... Continue Reading →

Help

Help, Een laatste kreet, Een schreeuw. Een roep om hulp. Nog 1 hap lucht, nog 1 maal proberen. Ik schreeuw, en hoor mijn echo verstommen. Ik schreeuw, Alles wat ik nog in me zat. Niemand die me hoort, Niemand die me wil horen. Daar sta ik dan, Alleen. Veroordeelt tot mezelf, Want helpen doen ze... Continue Reading →

Ik glimlach

Ik glimlach, En slik mijn tranen weg. Ik glimlach, Het leven tegemoet. Net of ik wil, Net of ik durf. Niemand laten merken Hoe bang ik ben. Ik glimlach, En slik mijn tranen weg. Ik glimlach, Het leven tegemoet. Niemand ziet de waarheid. Een glimlach, Een faƧade, Een muur voor mijn gevoel. Ik glimlach, En... Continue Reading →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑