De angst om te falen

De angst om te falen is zo groot dat ik nergens meer aan begin. Als ik ergens niet aan begin kan het namelijk ook niet mislukken.

Deze hersenkronkel blijkt voor veel mensen erg lastig om te begrijpen. Ik volgde ooit een stressreductie training waarbij we na 2 bijeenkomsten tot de conclusie kwamen dat het beter was als ik niet meer kwam. De bijeenkomsten gaven zoveel stress dat ze me meer kostte dan opleverde. Ik kon zelfs geen cursus tegen mijn stress volgen.
Toen ben ik in een soort zelfbeschermingsmodus gekomen. Elke keer als ik ergens aan begon speelden mijn angsten zo op dat ik af moest haken of het met een resultaat af rondde waar ik niet tevreden mee was. Elke keer dat het mislukte haatte ik mezelf weer. Het was keer op keer de bevestiging dat ik het niet kon.

Ik ben bang om te falen. Maar behalve bang zijn om te falen ben ik vooral ook bang voor de angst. Angst, die alles verwoestende angst, alles wat ie tegen komt vernietigt ie. Ik wil die angst niet meer voelen, dus probeer ik te voorkomen dat ik in een angstsituatie terecht kom.

  • Ik ga niet meer op wedstrijd
  • Ik maak geen toetsen meer
  • Ik ga bijna niet meer naar school
  • Ik vermijd de winkel
  • Ik vermijd openbare ruimtes
  • Ik vermijd familie aangelegenheden
  • Ik vermijd het om mijn bed uit te komen.

Want daar begint tegenwoordig de angst al, bij de gedachte aan alles wat ik verkeerd kan doen op een dag. Bij de gedachte aan alles waarin ik kan falen op een dag.

Ontstaan
Maar hoe ontstond dit? Want ik werd niet met faalangst geboren. Op de basisschool had ik zelfs nergens last van en dat had een oorzaak. Ik was namelijk dom. Ik kon niks en zou nooit meer kunnen dan een havo opleiding. Dierenarts worden moest ik vooral uit mijn hoofd zetten, dit was voor slimme mensen, ik was dom.
Dus ik ging naar school, verveelde me en vermaakte mezelf door alle boeken te lezen die er op de boekenplank stonden. Ik zorgde ervoor dat ik niet op viel en dat niemand last van me had. Blijkbaar lukte dat aardig.

Toen kwam de CITO voor veel kinderen gaf dit een hoop spanning maar ik vond het leuk. De vragen waarop ik geen antwoord wist vulde ik in door het patroon af te maken wat ik zag in de ingevulde bolletjes. De vragen waren leuk. Ik was binnen no time klaar met elk onderdeel en had dus ook alle tijd om lekker nog een paar boeken te lezen. Bovendien was ik toch dom dus het maakte weinig uit wat er uit mijn score zou komen. Ik zou hooguit naar de havo gaan.

Uitslag
En toen was daar die alles verwoestende uitslag. Die uitslag die mijn leven op zijn kop zou zetten, al wist ik dat toen nog niet. Ik haalde 550, de hoogst haalbare score en was in 1 klap slim in plaats van dom. Moest in 1 keer maar het gymnasium in plaats van hooguit naar de havo. Maar vooral, er werd vooral van me verwacht dat ik ging presteren op school.

Op het gymnasium is het vanaf dag 1 verkeerd gegaan. Bij mijn eerste SO kreeg ik een black out en dit is niet meer veranderd. Ik stelde mijn ouders teleur, stelde mezelf teleur, bleek toch dat domme kind te zijn. Ging van het gymnasium naar het VWO en in 4 VWO zakte ik terug naar de HAVO.

Hoogbegaafd en overprikkeld
Nu zit ik hoogbegaafd overprikkeld te wezen op het MBO en lukt het me niet meer om te functioneren. Ben ik te bang om te falen, te bang om ook dit niet te halen. Ik stop liever dan dat ook dat gebeurt. Nu zou ik willen dat ik mijn CITO toets had verpest. Dat nog steeds iedereen dacht dat ik dom was en ik zonder verwachtingen en zonder druk op school had kunnen zitten. Maar ik voel het vingertje alweer wijzen, want zelfs mijn zusje wat veel “dommer” zou zijn dan ik ben haalde zonder problemen haar mbo diploma.

Maar ik niet, ik kan niet fluitend door het leven gaan en dingen doen zonder me er druk over te maken.

5 thoughts on “De angst om te falen

Add yours

  1. Het is wel echt typisch het patroon van hoogbegaafd wezen. Ik dacht dat men daar tegenwoordig ‘zo veel kijk op had’. Slim zijn wil niet zeggen dat alles je komt aanwaaien. Wat verdrietig voor je. Het is een hopeloos onbegrepen en vereenzamende situatie. In jouw geval traumatisch omdat je ook van thuis de juiste support niet krijgt.
    Realiseer je please please please dat je als mens gemaakt bent om fouten te maken. Onze maatschappij is zo panisch op alles wat fout kan gaan dat wij, en zeker jonge mensen zoals jij, geen misstap meer durven maken. Terwijl je zonder fouten juist een fout maakt…
    Jij bent oké. Heel erg oké. Wees niet bang. Ik weet dat jij alles waar je mee dealen moet nu kunt overwinnen. Je hebt al goede stappen gezet.
    Om je even een klein schouderklopje te geven heb ik je op mijn blog genomineerd voor de Liebster. Je hoeft er echt niets mee te doen, hem niet over te nemen, geen druk of pressure. Ik wil je er alleen maar mee aangeven dat ik in jou geloof.
    Dikke knuffel en sterkte xxx ❤

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: