Dwang

Als niks meer lijkt te kloppen ga ik tellen om tenminste iets kloppend te maken.

Tellen, tellen en nog eens tellen. Dwanghandelingen noemen ze dat. Ik heb wel meer dwanghandelingen maar het tellen is toch wel de ergste. Zeker als ik last heb van stress of spanning neemt deze dwanghandeling toe. Ik tel het aantal stappen wat ik zet, het aantal keer dat ik met een pen klik en ik tel hoe vaak ik adem haal. Ik tel alles wat ik doe. Maar als de spanning toe neemt wil ik ook andere dingen tellen. Hoe veel stappen zet de docent? Hoe vaak beweegt ze met dr armen en hoe vaak onderbreekt een leerling haar? Ik wil me er niet op focussen maar ik moet het dan gewoon tellen waardoor ik het niet los kan laten.

Dwang, hoe veel gram eet ik, hoe veel kcal zijn dat en hoe vaak kauw ik erop? Ik word er doodmoe van. Ik zou willen dat ik het gewoon kon laten maar ik kan het niet. Ik moet tellen, ik moet dingen aanraken, en daar moet dan weer een patroon in zitten. Ik heb iets met priemgetallen en fibonacci getallen. Dus het aantal keer moet een priemgetal of een fibonacci getal zijn en het liefst beide (5 is zeer geliefd)

Ik wil stoppen met tellen maar terwijl ik dat tegen mezelf zeg bedenk ik me hoe vaak ik dat het laatste half uur al heb gezegd en begin ik weer. Laat maar. Ik tel wel weer door. Ik kan het tellen toch niet loslaten.

Soms zou ik willen dat ik zonder mijn dwang door het leven zou kunnen. Toch geeft het me veiligheid waardoor ik er elke keer weer op terug val.

One thought on “Dwang

Add yours

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: