Dag muis

Als je niet weet wat te schrijven, als woorden toch wel tekort schieten om te beschrijven wie iemand was.

Aan de ene kant was jij die mooie heldere bloem. Klein en fragiel maar je aandacht werd er direct naartoe getrokken, door je pracht en praal door hoe vol je was met kleur. Aan de andere kant leek je altijd net tegen de zon in te staan waardoor de zon jouw prachtige kleuren verbleekte en je nooit echt tot je recht kwam.

Jij was zo bijzonder. Zo vaak dacht ik aan je, als ik weer eens moeite had met mijn adem onder controle krijgen voelde ik jouw zachte hand weer op mijn buik. Voelde ik hoe jou energie mijm ademhaling rustig kon krijgen, als enige.

Samen spelletjes spelen op de HIC. Een rondje schuifelen om het gebouw want je wilde die vervloekte rolstoel zo graag achter je laten. Je grootste wens, die verbaasde me het meest voor iemand in neverland. Jouw grootste wens was om naar school te mogen gaan. Want zo slim als je was had je door je beperking nooit de mogelijkheid gehad je te ontwikkelen.

Mooie bloem, klein muisje. Ik type dit met tranen in mijn ogen en ik ga je verschrikkelijk missen. Slaap zacht en voor jou is de pijn nu over.

Zag je zelf maar hoe mooi je was, schreef ik dit maar toen je nog leefde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: